انّ لافعاله - تعالى - اعراضا » . و بعد از اين گفته است كه بايد تفسير نمود جود را به معنيى كه منافى غرض نباشد ، و بعد از اين مذكور نموده كه : « هو ما ذكره المصنّف فى شرح رساله مسألة العلم بقوله : وجوده - تعالى - فيضان الخير من غير بخل و منع و تعويق على كلّ من يقدر ان يقبله به قدر ما يقبله ، اذ هو بهذا التّفسير لا يوجب أن لا يكون له - تعالى - غرض فيه ليكون هذا منافيا لما سيذكره من أن لافعاله - تعالى - اغراضا » . قال : : و الملك . « 1 » يعنى وجوب وجود دلالت مىكند بر بودن خداى تعالى ملك ، از جهت آن كه غنى از غير است در ذات و در صفات حقيقيّه مطلقه و حقيقيّه مستلزمه اضافه و همه چيز محتاج به آنند ، از جهت آن كه هر چه ما عداى واجب است ممكن است و موجود به سبب اوست و از اوست همه چيز و مملوك او و مفتقر به اويند در تحقّق ذات ، پس او ملك است ، / * ب / 171 / زيرا كه ملك مستجمع اين سه صفت است كه يكى غنى بودن اوست از همه چيز ؛ و دويم افتقار همه چيز در همه چيز است به او ؛ سيّم بودن همه چيز است از او [ الف - 231 ] و او مالك است همه را ، و وجوب وجود به اين هر سه دلالت دارد .

--> ( 1 ) . كشف المراد / 300